In De Morgen kon je onlangs lezen (6/05/2008) “Veel gamen vermindert risico op agressief gedrag bij jongeren“, naar aanleiding van een studie van Cheryl Olson en Lawrence Kutner, Psychologen (en stichters van Massachusetts General Hospital’s Center for Mental Health and the Media) gecoördineerd door Harvard. Eigenlijk naar aanleiding van de publicatie van hun boek: Grand Theft Childhood .
Helaas, hardcore gamers (15+ uur achter het bloederige scherm) jullie behoren wel nog steeds tot een risicogroep. Opvallend echter, is dat die hardcore spelers tot dezelfde risicogroep horen als absolute non-gamers: ze zijn agressiever dan jongeren met een gecontroleerde (!) uitlaatklep.
Geweld in games mag dus, maar met mate. Jongeren gaan zich niet spiegelen aan Nico Bellic (GTA 4 zie afbeelding), gaan niet met een Poolse tongval praten en zeker al niet met een geweer hoerenlopers neerknallen.
Verder melden ze nog dat…
- ook meisjes gewelddadige games leuk vinden (GTA moet enkel de Sims laten voorgaan)
- videogames een sociale functie hebben (kunnen meepraten en zo)
- als jongeren niet op een normale manier kunnen omgaan met games, ze waarschijnlijk een probleem hebben dat je niet oplost met enkel en alleen het spel weg te nemen
- …
(een Engelstalige review lees je hier en een diepere analyse hier en tot slot nog een follow-up interview met de schrijvers hier (aanrader!))
Anderzijds, voor elk van deze studies is er een tegenstudie. Toch heeft deze studie wel wat wortels in de aarde. Het is een van de grootste studies rond het thema: met meer dan 1200 kinderen en 500 ouders die werden geïnterviewd.
Our studies focused on real kids. Our survey involved over 1200 kids in two states, far more than previous studies of middle-schoolers. Our kids were an ethnically and economically diverse group. Unlike earlier studies, virtually every child at school on the day of our survey filled one out; this high “response rate” means our results are more representative of typical kids. We also surveyed parents, to see how parents and kids differed in their views. Our surveys and focus groups actually asked children why they played video games, and looked at how those motivations were different among subgroups of kids (including children with symptoms of attention deficit disorder and depression). – Olson
Bovendien zou het onderzoek zijn opgezet met als doel ouders een handleiding te verschaffen. Het onderzoek is dan ook niet betaald door de buisines maar door de gezondheidssector.
Maar zoals een blogger het verwoordt:
As I said, I don’t trust any of these studies at this point, but if you’ve got a parent worried about your game play habits or hell – even if you are a parent worried about your children’s video game playing, nothing is quite as reassuring as having a big book by doctors on your beside table.
Categorie: gender, geweld, onderzoek, tips voor ouders
